PL víkendománie


Skróty obiektywów

Zdecydowaliście się kupić nowy obiektyw a w podanych parametrach zaskakują was różne pojęcia i nieznane skróty?

Obiektywy pochodzą od różnych producentów i każdy stosuje odmienne oznaczenia i nazwy. Oznaczenia te pozwolą nam względnie łatwo określić, jaki model jest odpowiedni do naszych celów. Ta strona umożliwi wam łatwą i szybką orientację w tych skrótach.

Parametry, z którymi spotykamy się najczęściej przy wyborze obiektywów:

  • odległość ogniskowa
  • jasność
  • soczewki asferyczne, szkło ED
  • stabilizator
  • konstrukcja

Odległość ogniskowa

Jest to jeden z najbardziej podstawowych i najważniejszych parametrów, według których wybieramy obiektyw. Określa kąt pola widzenia, który zasadniczo wpływa na perspektywę zdjęcia.

Na obiektywie jest zawsze zaznaczona rzeczywista odległość ogniskowa, będąca jego ważnym parametrem technicznym.

Crop factor

Termin ten stosuje się w odniesieniu do obiektywów dla DSLR i informuje nas o kącie widzenia obiektywu.

Jest to współczynnik służący do obliczania jaką ogniskową miałby obiektyw z takim samym kątem widzenia w aparacie małoobrazkowym. Trzeba pamiętać, że crop factor jest zawsze związany korpusem DSLR, a nie z zastosowanym obiektywem.

Jasność

Jasność oznacza się za pomocą litery f i wartości liczbowej (f/2,8 f/5,6...) Jest to kluczowa cecha obiektywu. Oznacza się np.: f/2,8 lub F2,8. lub również tak: 100/2,8.

Jak vybrat objektiv

Soczewki asferyczne, szkło ED

Soczewki asferyczne lub soczewki ze specjalnych rodzajów szkła mają zasadniczy wpływ na jakość optyczną obiektywu.

Chodzi w istocie o bardzo częste zjawisko, że producent ma w ofercie dwa pod względem konstrukcyjnym podobne obiektywy, ale w jednym z nich wykorzystano np. soczewki ze szkła ED, dzięki czemu daje on obrazy o daleko lepszej jakości.

Soczewki asferyczne umożliwiają zmniejszenie konstrukcji obiektywu w porównaniu do konstrukcji ze zwykłych soczewek sferycznych. Używa się tu skrótów np. ASPH, ASL itd.

Stabilizator

Optyczny stabilizator w obiektywie występuje obecnie coraz częściej. Mówiąc prosto, chodzi o grupę soczewek, która jest w stanie dzięki ruchowi na boki kierować promienie padające przez obiektyw w jedno, stale takie same miejsce na matrycy lub na filmie.

Obiektywy ze stabilizatorem mają na ogół bardziej złożoną budowę optyczną, są więc też cięższe od podobnych modeli bez stabilizatora.

Konstrukcja

Jeśli w obiektywie zastosowany został zwykły sposób nastawiania ostrości, to z reguły cały system optyczny jako całość porusza się do przodu i do tyłu. Konstrukcyjnie najprościej jest zapewnić taki ruch za pomocą rodzaju gwintu wokół tego systemu soczewek, co jednak powoduje rotację soczewek wokół ich własnej osi.

Przy zastosowaniu filtrów polaryzacyjnych lub innych wymagających obracania powstają komplikacje wyrażające się niezbyt dobrym ustawieniem ostrości. Taka konstrukcja stosowana jest przede wszystkim w najprostszych obiektywach.

W przypadku obiektywów wyższej kategorii stosuje się tzw. wewnętrzne lub tylne ustawianie ostrości oznaczane IF lub RF. (Ustawianie ostrości realizuje się za pomocą ruchu kilku soczewek wewnątrz systemu). Przednia część obiektywu nie obraca się podczas ustawiania ostrości, obiektyw nie zmienia swoich rozmiarów i ustawianie ostrości przebiega szybciej.

Szybkość nastawiania ostrości w znacznej mierze zależy również od napędu autofokusa (automatycznego nastawiania ostrości). W obiektywach wyższej jakości stosuje się specjalne silniczki ultradźwiękowe, które są bardzo ciche i szybkie. Oznacza się je np. USM, AF-S, SWM, HSM itd.

Objaśnienia skrótów obiektywów różnych producentów

W nazwie obiektywu znajdziecie na ogół kilka skrótów, które mówią o jego właściwościach lub zastosowanych technologiach. Tutaj objaśniamy niektóre z nich.

Nikon

AF

Pierwsza generacja obiektywów Nikon z autofokusem.

AF-D

Wyglądają tak samo jak obiektywy AF, ale mają wbudowany kodujący układ scalony, który przenosi do korpusu aparatu informacje o odległości, na jaką nastawiona została ostrość i służy dzięki temu poprawie dokładności systemów pomiaru ekspozycji i światła błyskowego.

AF-G

Podobne jak obiektywy AF-D, oferują takie same funkcje, nie mają jednak pierścienia przesłony.

AF-S (AF-I)

Obiektywy Nikon AF-S i ich poprzednicy AF-I oferują takie same funkcje jak obiektywy AF-D lub AF-G. Różnica polega na tym, że obiektywy AF-S i AF-I mają wbudowany silniczek do ustawiania ostrości, więc nie wykorzystują silnika autofokusa znajdującego się w korpusie aparatu.

DX

W tych obiektywach wykorzystuje się takie same technologie jak w poprzednich typach obiektywów, ale oferują one lepsze działanie użytkownikom lustrzanek cyfrowych. Obiektywy DX tworzą mniejszy obraz, który nie kryje całego kadru małoobrazkowego, dlatego nie zaleca się stosowania ich w lustrzankach na film, w których może nastąpić obcięcie obrazu.

ASP - (Soczewka asferyczna) Aspherical Lens

Zastosowanie soczewek sferycznych pozwala, że obiektyw może być mniejszy, lżejszy i ogólnie lepszy niż obiektywy wykorzystujące jedynie elementy sferyczne.

Obiektywy asferyczne w zasadzie eliminują problemy związane z komą (wada asymetryczna powodowana przez padające silnie ukośnie promienie przechodzące blisko krawędzi soczewki, ulegając nieregularnemu załamaniu. Obraz przedmiotu utworzony przez te promienie ma inną wielkość niż utworzony przez promienie przechodzące bliżej środka obiektywu, co powoduje powstanie skomplikowanego kształtu podobnego do komety z ogonem zmierzającej do krawędzi. Przy konstruowaniu obiektywu wadę tę usuwa się odpowiednio umieszczając płaszczyznę przesłony albo przez zmniejszenie przesłony) i innymi typami aberracji optycznych (wad chromatycznych soczewek), i to również przy maksymalnym otworze przesłony. Są szczególnie przydatne do korekcji dystorsji w obiektywach szerokokątnych. Firma Nikon stosuje trzy typy asferycznych elementów optycznych.

AF DC-Nikkor

Technologia kontroli (nie)ostrości obrazu w dziedzinie fotografii portretowej. Umożliwia dokładną regulację stopnia rozmycia obrazu pierwszego planu i tła dzięki możliwości kontroli stopnia aberracji sferycznej na pierwszym planie i w tle poprzez obrót pierścienia DC na obiektywie.

CRC - Close-Range Correction

Chodzi o korekcję przy fotografowaniu z bliska i konstrukcje z "pływającymi elementami".

Przy nastawianiu ostrości każda grupa elementów optycznych porusza się oddzielnie. Zapewnia to doskonałą jakość również przy fotografowaniu z bardzo małych odległości. Stosuje się w obiektywach typu: "rybie oko", obiektywach szerokokątnych, obiektywach typu Micro i niektórych średnich teleobiektywach Nikkor

Szkło ED (Extra-low Dispersion)

Chodzi o szkło ze skrajnie niskim rozszczepieniem światła. Stosuje się w teleobiektywach bez zoomu i z zoomem. Daje doskonałą ostrość obrazu i umożliwia korekcję barw dzięki minimalizacji aberracji chromatycznej do niskiego, naprawdę godnego uwagi w przypadku teleobiektywów, poziomu. Najlepiej można to wyjaśnić na przykładzie trzech barw podstawowych, na które można rozszczepić białe światło (czerwona, niebieska i zielona). Te trzy promienie przechodząc przez soczewkę rozszczepiają się i nie spotykają się już w takim samym miejscu, by utworzyć ostry obraz.

IF- Internal Focus (wewnętrzne nastawianie ostrości)

Możliwość nastawiania ostrości bez zmiany długości obiektywu.

Warstwa powierzchniowa Nano-Crystal

Przeciwodblaskowa warstwa powierzchniowa dla powierzchni optycznych, ograniczająca powstawanie odblasków i „duchów”, szczególnie przy zdjęciach robionych w bezpośrednim oświetleniu słonecznym i przy silnym oświetleniu sztucznym.

RF - Rear Focusing (nastawianie ostrości za pomocą tylnego członu)

Poszczególne elementy optyczne obiektywu podzielone są na specyficzne grupy, z których podczas ustawiania ostrości porusza się jedynie tylna grupa.

Szkło Super ED

Odznacza się jeszcze niższym współczynnikiem załamania i mniejszym rozszczepieniem światła niż szkło ED. Jednocześnie również doskonale eliminuje wtórne widmo i koryguje aberrację chromatyczną. Szkło Super ED nie jest tak delikatne jak krystaliczna struktura fluorytu i wykazuje mniejsze zmiany optyczne przy szybkich zmianach temperatury (tzw. szok temperaturowy) niż fluoryt.

VR - Vibration Reduction (Redukcja wibracji)

System minimalizuje rozmycie zdjęć spowodowane poruszeniem aparatu i daje możliwość fotografowania przy czasach migawki o trzy stopnie dłuższych, niż użytkownik mógłby normalnie zastosować fotografując z ręki przy danej odległości ogniskowej.

Olympus

SWD

Ultradźwiękowy napęd obiektywu.

EM

Obiektyw przeznaczony do makrofotografii

ET (teleobiektyw)

Obiektyw odpowiedni do fotografowania portretów, fotografii reportażowych, dzikiej przyrody i pejzażu.

Canon

AL (Aspherical Lens)

Elementy optyczne z powierzchnią sferyczną, które zapewnią wam:

  1. Małe wymiary i wysoką jakość obiektywów typu zoom
  2. Dobrą ostrość również przy w pełni otwartej przesłonie obiektywu i kompensację aberracji sferycznej
  3. Korekcję dystorsji obiektywów szerokokątnych

DO – człon dyfrakcyjny

Tak skonstruowany obiektyw jest oznaczony zielonym paskiem biegnącym wokół przedniej części obiektywu.

Chodzi o element optyczny z siatka dyfrakcyjną wykazującą dokładnie odwrotną wadę chromatyczną niż zwykła soczewka. Wstawia się ja w celu skorygowania tej wady.

EF

Oznaczenie serii obiektywów z autofokusem firmy Canon, kompatybilnej z lustrzankami EOS. Obiektywy są mocowane do korpusu aparaty za pomocą bagnetu o tej samej nazwie. Zasilanie energią elektryczną i transmisję informacji zapewniają dokładnie przylegające kontakty.

EF - S

Bagnet mocowania obiektywów przeznaczonych do lustrzanek cyfrowych z matrycą formatu APS-C (EOS 300D, 350D, 400D, 20D a 30D). Litera "S" pochodzi od Short Back Focus. Konstrukcja umożliwia większe przybliżenie ostatniego członu optyki do płaszczyzny matrycy.

IS - Image Stabilizer

Kompensuje ruchy i wstrząsy obiektywu w relacji do kadru filmu lub matrycy. Jego działanie potrzebne jest szczególnie przy fotografowaniu teleobiektywem i przy dłuższych czasach ekspozycji.

Obiektyw L

Chodzi o najwyższą klasę obiektywów Canon EF. Przy ich konstruowaniu zwraca się uwagę na staranny dobór materiałów, precyzję wykonania i stosuje się najnowocześniejsze technologie oraz rozwiązania techniczne. Znakiem rozpoznawczym jest czerwony pasek biegnący wokół przedniej części obiektywu.

SF - Soft Focus

Chodzi o specjalną funkcję obiektywu portretowego EF 135mm f/2.8 o miękkim rysunku. Miękkość rysunku można regulować dwustopniowo lub wyłączyć całkowicie.

Mikrosilniczek USM

Jest to jeden z systemów napędu nastawiania ostrości obiektywów Canon EF wykorzystujący mikrosilniczek piezoelektryczny. W rezultacie uzyskuje się bardzo szybkie, praktycznie niesłyszalne nastawienie ostrości.

Pierścień USM

Jest to jeden z systemów napędu nastawiania ostrości obiektywów Canon EF wykorzystujący zasadę piezoelektryczną. Tworzą go dwa przylegające do siebie pierścienie, z których jeden pełni rolę stojana a drugi (napędzający mechanizm ostrości) wirnika.

Sony

DT

Oznacza obiektyw, które jest w stanie pokryć pole matrycy wielkości kadru APS (APS-C), tzn. nie należy stosować do lustrzanek "full frame". Inaczej mówiąc jest kompatybilny ze wszystkimi modelami Alpha z oznaczeniem od 100 do 700 włącznie. Nie można go stosować do o A850 i A900.

W Przypadku lustrzanek cyfrowych (DSLR) Alpha A100 do A700 przelicza się odległość ogniskową obiektywu za pomocą współczynnika 1,5x (tzn. ogniskowa 100mm jest równoważna 150mm, ogniskowa 30mm jest równoważna 45 mm itd.).

W przypadku DSLR A850 i A900 przeliczenie nie obowiązuje – matryca „full frame”.

Obiektywy Sony następnie dzielą się na trzy kategorie w zależności od "szkieł":

  1. SONY
  2. SONY G
    • wyższa klasa (znane także z niektórych Cyber-shot i Handycam - wybrane lepsze modele). W oznakowaniu występuje litera G.
  3. CARL ZEISS (np. SAL-2470Z); W oznakowaniu występuje na końcu litera Z (Zeiss).

Tamron

Di (digitally integrated design)

Główną cechą tak opracowywanego obiektywu firmy obiektywu Tamron jest wstępne określenie charakterystyki optyki w ten sposób, by uzyskać możliwie optymalne działanie przy zastosowaniu do lustrzanek cyfrowych. Jednocześnie zapewnia możliwość używania przez właścicieli lustrzanek na film.

XR

Technologia służąca osiągnięciu większej zwartości obiektywu skraca długość całkowitą systemu optycznego dzięki nowym zdobyczom optyki, które pozwoliły na zmniejszenie obiektywu przy zachowaniu jasności stosowanej w poprzednich modelach i poprawę ogólnej zwartości. Jakość optyczną poprawiono dzięki zastosowaniu specjalnego kształtu innowacyjnych szkieł XR (nadzwyczajny współczynnik załamania) zapewniających, że wady optyczne są minimalne.

Sigma

ASP – Obiektywy asferyczne

Do produkcji obiektywów apochromatycznych używa się szkieł o niskim współczynniku rozszczepienia zaprojektowanych tak, by maksymalnie zredukować aberrację chromatyczną i uzyskać obraz wysokiej jakości.

OS - Stabilizator optyczny

System wykrywa poruszenie obrazu po czym dzięki ruchowi członów optycznych eliminuje je.

RF – ustawianie ostrości za pomocą tylnego członu

W obiektywie porusza się tylna grupa elementów optycznych. Zapewnia to szybkie i ciche ustawienie ostrości.

IF - wewnętrzne ustawianie ostrości

Metoda ta służy zapewnieniu stabilności przy ustawianiu ostrości. Dzięki ruchowi wewnętrznych członów optycznych systemu ogniskowania nie ulega zmianie konstrukcyjna długość obiektywu. Przedni człon nie obraca się.

EX - obiektywy serii EX

Wykończenie zewnętrzne obiektywów EX mówi o wysokiej jakości zarówno konstrukcji jak uzyskiwanego obrazu.

HSM - Hyper Sonic Silnik

Dla zapewnienia szybkiego i cichego automatycznego nastawiania ostrości napęd silnikowy jest sterowany za pomocą ultradźwięków.

Specjalne materiały optyczne stosowane w celu uzyskania najwyższej jakości obrazu

LD szkła o niskim rozszczepieniu

Wada chromatyczna stanowi formę szumu optycznego, który pogarsza ostrość obrazu. Elementy LD produkuje się ze specjalnych szkieł optycznych o skrajnie niskim współczynniku rozszczepienia światła, które skutecznie kompensują aberrację chromatyczną szczególnie wyraźną przy stosowaniu teleobiektywów o najdłuższych ogniskowych.

AD szkła z anomalnym rozszczepieniem

Podstawową cechą szkła z anomalnym rozszczepieniem światła jest anormalnie szerokie pasmo o odmiennym rozszczepieniu światła (wartość rozszczepienia światła odniesiona do określonego pasma długości fal widma widzialnego) odpowiadającemu określonym długościom fal.